KATWIJK

Andreaskerk

Agenda

Persbericht 12 april 2011

12 april 2011

Actie voor beiaardcultuur Katwijk aan Zee 12-04-2011 Website Reformatorisch Dagblad

KATWIJK AAN ZEE – Beiaardier Martien van der Knijff organiseert in Katwijk aan Zee een actie voor het behoud van het carillon in de toren van het Witte Kerkje aan de boulevard.

Op zaterdag 16 april bespeelt Van der Knijff, beiaardier van Katwijk, samen met vier andere beiaardiers van 12.00 uur tot 18.00 uur non-stop het carillon van het Witte Kerkje. De vier collega-beiaardiers –Gerda Peters, Roy Kroezen, Kenneth Theunissen en Wim Van Den Broeck– komen uit België en Nederland.

Met hun actie protesteren de musici tegen het bezuinigingsprogramma ”Scherp aan de wind” van de gemeente Katwijk. Daarin moet het carillon het ontgelden. Van der Knijff zou nog maar eenmaal per maand de beiaard hoeven te bespelen, en de gebruikelijke concertserie kan volgend jaar niet terugkomen.

„Wat een besparing lijkt, zal de komende jaren een behoorlijke verliespost worden”, aldus Van der Knijff. „Er klinkt nog nauwelijks carillonmuziek als ik maar zo weinig mag spelen. En als ik maar eenmaal per maand de toren opga, wie kijkt er dan tussentijds nog naar het instrument? Het zal snel in verval raken door te weinig controle.”

Daar komt bij dat het instrument, ook als het automatisch speelt, via het klavier werkt. „Dat moet minimaal elke week worden afgeregeld. Als dit niet door de beiaardier gebeurt, moet er een gemeenteambtenaar of iemand van de klokkengieterij naar boven om het instrument af te regelen. Hierdoor lopen de kosten alleen maar op en is de bezuiniging een extra onkostenpost geworden”, zegt de beiaardier, die in Oldebroek woont en ook in Hattem, Hasselt en Elburg als beiaardier werkzaam is.

Volgens Van der Knijff is er juist in de zomermaanden veel belangstelling onder zowel de inwoners van Katwijk als de toeristen voor de carillonmuziek. „Als de concertserie vervalt door deze bezuinigingen, zal de beiaardcultuur die in de afgelopen jaren is opgebouwd, verdwijnen. Katwijk heeft het enige carillon dat aan een boulevard staat; de locatie is uniek in de wereld.”

In 1959 schonk de Katwijkse bevolking een carillon aan de gemeente. Het speelde slecht vijf jaar. Doordat het was aangetast door wind en zout, werd het instrument in 1985 uitgeschakeld. Dat veranderde toen burgemeester Van Montfrans in 1989 aantrad. Zij maakte zich sterk voor de terugkeer van het carillon. De firma Eijsbouts restaureerde vervolgens het carillon en plaatste het in 1992 terug. Vanaf die tijd bespeelt Van der Knijff de beiaard. Twee keer per maand moet hij het instrument fysiek bespelen, de rest van de maand doet een computer het werk.

De vier beiaardiers doen zaterdagmiddag belangeloos mee aan de actie voor het behoud van de beiaardcultuur in Katwijk aan Zee. Naast solistische beiaardmuziek zal er ook vierhandige carillonmuziek klinken. Een goede luisterplaats is naast de kerk in het hofje, of op de boulevard tegenover de kerk. En bij niet te veel wind ook op het strand.

Persbericht 12 mei 2010

12 mei 2010

DE KATWIJKSCHE POST WOENSDAG 12 MEI 2010

OUDE KERK heeft veel te vertellen… Andreaskerk, Witte Kerk, maar bij de Katwijkers staat de kerk aan zee toch vooral bekend als de Oude Kerk. Al eeuwenlang domineert de OudeKerk het zicht van Katwijk aan Zee. In de serie ‘De Oude Kerk heeft veel te vertellen’ komen mensen aan het woord die een bijzondere relatie met de Oude Kerk hebben. Deze interviews worden afgewisseld met verhalen over de geschiedenis van de Oude Kerk. De serie, in samenwerking met de Hervormde Gemeente Katwijk aan Zee, verschijnt om de week in De Katwijksche Post.

Twee keer per maand beklimt hij de steile houten trapjes van de klokkentoren van de Oude Kerk. Neemt plaatsachter het carillon en laat Katwijk genieten van zijn klokkenspel. Vandaag, op Koninginnedag, timmert hij er weer stevig op los. De klokken tingelen en beieren vrolijke liedjes terwijl buiten de deelnemers aan de Ronde van Katwijk onder gejuich finishen. De Oude Kerk zelf, ver onder hem, vult zich met deelnemers aan het traditionele Oranje Zanguur.

Vanuit de toren heeft hij een prachtig uitzicht over het rood-wit en blauw getooide Katwijk. ‘Het is ieder jaar weer een belevenis om hier Koninginnedag te beginnen. De sfeer is uniek.’ Aan het woord is de vaste beiaardier van de Oude Kerk aan Zee, Martien van der Knijff. Na het spelen wrijft hij over de eeltknobbels van zijn rechterhand. ‘Je moet echt hard rammen op de toetsen van het carillon, zeker op de klokken met hogere tonen. Het is een weerbarstig instrument.’

Vol liefde spreekt Van der Knijff over ‘zijn’ carillon dat in de Kerktoren van de Oude Kerk hangt. ‘In 1959 is het carillon geschonken door de Katwijkse bevolking. Het heeft helaas maar vier of vijf jaar gespeeld. Aangetast door wind en zout is het instrument in 1985 uitgeschakeld. Het was niet meer te bespelen. Erg jammer.’ Dat de klanken van het carillonuiteindelijk toch weer over Katwijk uitwaaieren heeft de gemeente te danken aan burgemeester Van Montfrans. ‘Zij kwam uit Veere en die plaats heeft ook een carillon onder dezelfde klimatologische omstandigheden, zonder problemen. Van Montfrans maakte zich hard voor de terugkeer van het carillon. Uiteindelijk heeft de firma Eijsbouts het carillon gerestaureerd en teruggeplaatst in 1992. En vanaf die tijd bespeel ik dit carillon. Die functie vervul ik ook in Hattem, Hasselt en Elburg. Maar Katwijk heeft een speciaal plekje in mijn hart.’ Met de gemeente Katwijk heeft hij een overeenkomst. Twee keer per maand moet Van der Knijff fysiek het carillon bespelen. De rest van de maand doet een computer het werk, maar ook de computergestuurde liedjes komen van zijn hand. ‘Het klinkt anders hoor, een computergestuurd stuk of als ik hier zelf achter het carillon zit. Een computergestuurd stuk klinkt strak en clean. Als ik zelf speel, horen mensen echt het verschil.’

Zelf geniet Martien van het spelen aan zee. ‘De bespeling heeft een andere dimensie. Ik zie hier uit mijn raampje de bootjes voorbijvaren. Ik snuif de zilte lucht op en zie mensen over de Boulevard flaneren. Zelfs de muziek klinkt hier anders, zeker met een stevige westenwind. Harde wind heeft invloed
op de klanken, het vervormd. Soms klinkt het bijna vals. De bespeling is bijzonder, maar het instrument
zelf is er eigenlijk één van dertien in een dozijn. ‘Dit is een kleine, lichte beiaard met maar drie octaven bereik. Het liefst zou ik zien dat het carillon wordt uitgebreid naar vier octaven. Dan heb je pas echt een concertcarillon en kan ik concertrepertoire spelen, een grote wens van mij. Ik hoop stiekem op wat geld van de restauratie, wieweet. Speciaal voor Katwijk componeerde ik het muziekstuk ‘Dorp aan Zee’. En dan spelen op een uitgebreid carillon. Man, wat zal dat klinken!’

Door Marian Krijgsman

Video’s van het carillon

20 april 2010





Meer berichten

KATWIJK

Andreaskerk